Kunstenaar In Lockdown


Ook al voelt het niet helemaal goed maar de Lockdown benut ik nu wel een beetje om wat meer te gaan schilderen. Het werkterrein is op dit moment een combinatie van, werken aan de eettafel of etsen en schilderen in het atelier. Als ik besluit om naar het atelier te gaan, stap ik heel vroeg op m'n fiets en pak ik de meest veilige en rustige route richting de Wijnstraat. Eenmaal in de studio zit ik weer in een totaal isolement, de sfeer is er goed dus, kun je daar beter maar veel zitten in deze, ietwat deprimerende, bizarre periode.

In het atelier bloei ik op en kijk ik eerst eens rustig om mij heen, pak eens een lijstje of bekijk een schilderij, draai de thermostaat een stukje om. Als alles op temperatuur is en de spullen zijn in gereedheid gebracht, start ik voorzichtig met de eerste penseelstreken na zorgvuldig en geconcentreerd, eerst een aantal grijzen op het palet te hebben gemengd.

De eerste zetten voelen niet onaangenaam aan maar er zit nog veel onrust van buiten in m'n lijf, die de volledige concentratie op het werk nog enigszins aantast. Dan' komt er een pakkend mooi muziekje voorbij en begin je langzaam in je schilderkunstige verhaal te groeien. De trage, vettige olieverf handelingen gaan ineens de tijdgeest bepalen en je bent uit' de maatschappij gestapt. Het geluk en de ontspanning die je dan op zo'n moment beleeft, is goud waard.

Schilderen doe je voor jezelf en je schildert wat in jou optiek belangrijk voor je is. Gedachten als, beroemd worden, het maken van hét ultieme meesterwerk, schakel je uit. Onze consumptie maatschappij lokt bij mensen de behoefte uit, uitzonderlijke, individuele prestaties te moeten leveren en dat is gekkenwerk, kunstmatig geluk wat je nooit waar kunt maken en ongelukkig maakt. Schilderkunst is een soort van materialisme aanhangen dat nauw verbonden is met (het trage ritme van) de natuur, sympathie en groots zien in het kleine.

11 keer bekeken